آگاهی از این واژه ها و اصطلاحات به مربی کمک می کند تا بتواند بر اساس اصول اساسی تمرین؛ متغیرهای تمرین را تنظیم و میزان تاثیر آنها بر عملکرد تمرین کننده را اندازه گیری و پایش کند. بهبود آمادگی قلبی و تنفسی یک هدف کلی است که باید به صورت جزئی ترمورد بحث و تجزیه و تحلیل قرار گیرد. برای مثال باید مشخص شود که ورزشکار چه میزان VO2max برای ورزش مورد نظر نیاز دارد و در فعالیت خود به چه صورت از فعالیتهای هوازی استفاده می کند؟ شدت فعالیت مورد استفاده در ورزش مورد نظر چه میزان است و  نیاز فرد به آمادگی هوازی برای بازسازی منابع بی هوازی است یا منبع تولید انرژی در فعالیت به صورت غالب از فعالیت بی هوازی تامین می شود؟ برای افراد عادی نیز سوالات بسیاری مطرح است که شرایط و ویژگی های تمرین کننده از مهمترین آنهاست. بنابراین برای پاسخ به این سوالات نیاز به تحلیل کلی از نیازها داریم.